გიორგი თხელიძე

გიორგის კარიერა Upgaming-ში 6 წლის წინ დაიწყო და მას შემდეგ არაერთი საფეხური გაიარა, Fraud Agent-ობიდან მენეჯერულ პოზიციამდე. დღეს გიორგი ლოკალურთან ერთად, აფგეიმინგის გლობალური ბრენჩების რისკების მართვაშიც ჩართული.

– გიორგი, Upgaming შენი პირველი „ოფიციალური“ სამსახურია. რა იყო ის მომენტი, რომელმაც ყველაზე მეტად შეგცვალა?

ჩემი ცხოვრება ყველაზე მეტად პირველმა ხელფასმა და იმ დამოუკიდებლობის შეგრძნებამ შეცვალა, რომელიც ამ პროცესს ახლავს. სწორედ მაშინ მივხვდი, რას ნიშნავს საკუთარ თავზე პასუხისმგებლობის აღება.

– მეგობარს როგორ აუხსნიდი, რას აკეთებ Upgaming-ში სინამდვილეში?

ვეტყოდი, რომ იმ დეპარტამენტებს ვხელმძღვანელობ, რომლებიც ჩვენი პარტნიორი ბრენდების მომხმარებლებს ემსახურებიან. ჩვენი მიზანი მომხმარებლის საუკეთესო გამოცდილების შექმნაა. ამასთან ერთად, ჩაბარებული მაქვს გლობალური ოპერაციებიც. ჩემი საქმის განუყოფელი ნაწილი ამ ორივე მიმართულებით რისკების მართვაა.

– რისკების მართვაზე რა მითი გსმენია ყველაზე ხშირად?

ხშირად ჰგონიათ, რომ ამ პოზიციაზე მუშაობა ნიშნავს, ყველას და ყველაფერს ეჭვის თვალით ვუყურებდე. სინამდვილეში, ეს პროცესების ოპტიმიზაცია და პრევენციაა და არა უნდობლობა.

– ამ პროფესიული კუთხით რომ შევხედოთ - რომელიმე ისტორიული ან მითოლოგიური მოვლენის Risk Assessment-ი რომ შეგეძლოს, რომელს შეცვლიდი?

ტროაში ჩემი პოზიციის ანალოგი „თანამდებობა“ რომ ყოფილიყო, ხის ცხენის ქალაქში შეყვანის იდეას აუცილებლად დავბლოკავდი!

– რა არის ის მთავარი ფაქტორი, რის გამოც უკვე 6 წელია Upgaming-ის გუნდში ხარ?

ყველაზე მეტად გამაკვირვა კომპანიის მუდმივმა სურვილმა, რომ თანამშრომლებს პროგრესის საშუალება მისცეს და ამაში მაქსიმალურად შეუწყოს ხელი. ეს მხარდაჭერა ჩემს Career Path-ზეც ნათლად აისახა.

– რა არის ის უნარი, რომელიც შენს საქმეში ყველაზე მეტად გეხმარება?

ცალსახად, კარგი კომუნიკაციისა და მოლაპარაკების უნარი. რისკებისა და ოპერაციების მართვისას სწორი კომუნიკაცია ნახევარი საქმეა.

– რეალურ ცხოვრებაში რომელი პროცესის „ოპტიმიზაციას“ გააკეთებდი დიდი სიამოვნებით?

ცალსახად საცობების.

– რა იყო შენს კარიერაში ყველაზე რთული „უხილავი” ბარიერი?

მენეჯერის პოზიციიდან პირველი უარყოფითი ფიდბექის გაცემა. ეს ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე სანერვიულო მომენტი იყო, თუმცა ამ ბარიერის გადალახვამ ის თავდაჯერება მომცა, რომელიც დღეს მჭირდება.

– შენი იდეალური სამუშაო დღე როგორია?

იდეალურია დღე, რომლის ბოლოსაც ვგრძნობ, რომ პროდუქტიული ვიყავი. სწორედ ეს პროდუქტიულობა მანიჭებს ყველაზე დიდ კმაყოფილებას.

– დღეში ერთხელ “Undo“ ღილაკის გამოყენება რომ შეგეძლოს, რა დროს დააჭერდი ხოლმე?

სოციალური ქსელების სქროლვაში დაკარგულ დროს დავიბრუნებდი და უფრო პროდუქტიულად გამოვიყენებდი. ჩემი აზრით, ეს თანამედროვეობის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი გამოწვევაა.

– რა გაძლევს მოტივაციას იმ დღეებში, როცა ყველაფერი გეზარება?

დასახული მიზნები და იმ ადამიანებზე ფიქრი, ვისაც ჩემი იმედი აქვს. პასუხისმგებლობა საუკეთესო მოტივატორია.

– და ბოლოს, დაასრულე წინადადება: “Life at Upgaming feels like...“

Constant development.